Najważniejsze informacje:
- Klamra ma zaledwie 2,1 cm szerokości i została ozdobiona niebieską oraz żółtą emalią.
- W pobliżu znaleziono okucie pasa oraz trzy małe, okrągłe metalowe przedmioty.
- Odkrycie nie pochodzi z kontrolowanych wykopalisk, dlatego nie wiadomo, w jakich okolicznościach przedmioty trafiły do lasu.
Mieszkańcy przekazali artefakty Antoniiemu Moiseiowi z Bukowińskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Czerniowicach. Jak podaje portal heritagedaily.com, badacz ocenił wiek klamry na podstawie jej kształtu i sposobu wykonania. Element ma formę kwadratu, a jego powierzchnię pokrywają niebieskie i żółte zdobienia emaliowane.
DLA CIEBIE"Przekroczona granica". Pałac o relacji Sakiewicza z Krakowa Rodzina poszła na spacer. Tajemnicze odkrycie w niemieckim lesieSarmacki pas z Ukrainy. Co znaleziono w lesie?
W pobliżu klamry odkryto ozdobne okucie oraz trzy niewielkie, okrągłe metalowe elementy. Ich układ pozwolił badaczom odtworzyć prawdopodobny wygląd pasa. Moisei ocenił, że przedmiot mógł należeć do sarmackiego jeźdźca z regionu Morza Czarnego, ale nie ustalił tożsamości właściciela.
Sarmaci byli ludami koczowniczymi i półkoczowniczymi. Zamieszkiwali w starożytności rozległe obszary Eurazji oraz północne wybrzeża Morza Czarnego.
Zdobienia przypominają techniki stosowane w rzymskich prowincjach. Elementy pasa mogły więc trafić na tereny zamieszkiwane przez Sarmatów dzięki wymianie lub handlowi. Nie wykluczono także, że były łupem wojennym.
Ozdobne pasy pełniły nie tylko funkcję praktyczną. Mogły wskazywać na status właściciela, jego przynależność kulturową oraz kontakty z innymi społecznościami.
Dlaczego nie wiadomo, skąd pochodził pas?
Przedmioty znaleźli mieszkańcy, a nie archeolodzy prowadzący zaplanowane wykopaliska. Nie odnotowano przy tym grobu ani pozostałości osady. Dlatego badacze nie wiedzą, czy pas został celowo ukryty, przypadkowo zgubiony, czy też stanowił część większego stanowiska archeologicznego.
Ziemia kryła to przez stulecia. Zdumiewające znaleziska w WarszawieZwiązek z sarmackim jeźdźcem pozostaje jedynie interpretacją. Jest wynikiem pierwszych poszukiwań i porównań opartych na datowaniu, formie zabytków i podobieństwach kulturowych.