Nvidia jest bowiem o wiele więcej niż po prostu firmą. To kluczowy producent chipów komputerowych na Zachodzie. Od tego, czy technologia Nvidii jest skrupulatnie pilnowana i monitorowana, zależy bezpieczeństwo Stanów Zjednoczonych i wszystkich krajów wolnego świata, w tym Polski. Tak, w tym zdaniu nie ma żadnej przesady. Rada nadzorcza firmy wszczęła własne śledztwo w sprawie romansu. Huang pozostaje na stanowisku na czas postępowania, a firma twierdzi, że nic nie wskazuje na wyciek tajemnic. Mimo to w grę wchodzi pytanie, kto mógł mieć wpływ na człowieka, który decyduje o kluczowym elemencie bezpieczeństwa narodowego USA i wielu innych państw. Media za każdym razem mierzą się z decyzją, czy pisać o czyimś życiu prywatnym, czy nie.
Prawo osób publicznych, od polityków, przez sportowców, po celebrytów, do życia prywatnego jest z założenia ograniczone, bo osoby też albo są utrzymywane przez podatników z publicznych pieniędzy (co samo w sobie jednak nie wystarczy, by pisać np. o zdradzie małżeńskiej), albo chętnie zabierają głos w sprawach moralności publicznej, albo decydują o tym, co w ramach tej moralności jest legalne, a co nie (chodzi np. o parlamentarzystów i sędziów). Mój test, gdy chodzi o decyzję, czy pisać o czyimś życiu prywatnym, czy nie, jest prosty i działa tak samo dla prezesa, dyrektora i posła. Romans szefa jest jego prywatną sprawą, dopóki nie dotyka władzy. A dotyka jej w trzech przypadkach.
Po pierwsze, gdy partnerka lub partner jest podwładną lub podwładnym, bo wtedy zgoda na ów romans nigdy nie jest do końca równa. Po drugie, gdy ktoś na tym zarabia: np. awansując lub dostając podwyżkę z publicznych pieniędzy. Po trzecie, gdy romans można wykorzystać jako dźwignię nacisku. Barnaby Joyce, wicepremier Australii, w 2018 r. stracił stanowisko po tym, jak wyszedł na jaw jego romans z byłą doradczynią. O jego upadku zdecydowały nie same uczucia, tylko to, że pani otrzymała dobrze płatne etaty w biurach podległych mu polityków.
Matt Hancock, brytyjski minister zdrowia, w 2021 r. całował się w gabinecie z asystentką, którą wcześniej sam powołał na stanowisko w resorcie, i to w czasie, gdy obowiązywał zakaz podobnych relacji, które minister sam ogłosił. Odszedł dzień po publikacji zdjęć. O obu tych sprawach media miały prawo pisać. Inaczej oceniam historię amerykańskiego polityka Gary’ego Harta z 1987 r. Hart był faworytem Demokratów w walce o Biały Dom. Reporterzy "Miami Herald" po anonimowym cynku czatowali pod jego domem w Waszyngtonie i po kilku dniach ustalili, że rzeczywiście ma romans. Hart wycofał się z prawyborów, choć jego romans nie spełniał żadnego z wymienionych przeze mnie warunków.
Oczywiście, romans kogoś, kto ma realną szansę zostać głową państwa, może zostać wykorzystany przez służby innych krajów do nacisku na takiego polityka; w sprawę wchodzi więc kwestia bezpieczeństwa narodowego. Nie mam pojęcia, co zrobi żona prezesa Nvidii i nie jest to moja sprawa. Wiem jednak, że chiński wywiad osaczył prezesa firmy kluczowej dla naszego bezpieczeństwa. Rada nadzorcza Nvidii miała twardy orzech do zgryzienia, zwłaszcza że właśnie okazało się, że Huang miał też drugi romans, tym razem z podwładną, co łamie wewnętrzne zasady etyczne firmy. Nie wiem, co bym zrobił na miejscu przełożonych Huanga.
Według wszelkich opinii jest on prawdziwym wizjonerem i był doskonałym szefem firmy, bo w momencie, gdy piszę ten newsletter, Huang właśnie zrezygnował. Szkoda, że tak to się wszystko potoczyło. Zawsze w takich momentach przypomina mi się serialowy dr House, który pytał: — Jeśli musiałbyś przejść bardzo trudną i niebezpieczną operację, to wolałbyś, żeby operował cię przeciętny lekarz, który jest doskonałym mężem i ojcem, czy świetny lekarz, który zdradza żonę, a dla swoich dzieci nie ma czasu?
